پرهام عادلی

بالاخره 18 ماهه  شدی و با یه هفته تاخیر واکسنت رو زدیم چون ماشالله  تو واکسن های قبلیت یه کوچولو تب داشتی که خیلی هم جدی نبود خیلی نگران این یکی واکسنت نبودم صبح رفتیم مرکز بهداشت تا نی نی ها رو دیدی رفتی یکی یکی پیششون و لبخند میزدی و با انگشتت نشونشون میدادی و نی نی صداشون می کردی ذوق کرده بودی خبر نداشتی چه بلایی قراره سرت بیاد که نوبت تو شد و از دست راست و پای چپت واکسنت رو زدن. گریه کردی ولی یکی دو دیقه بعد آروم شدی و راه رفتی انگار نه انگار، ولی بعد از ظهر درد پات و بغل و ناز کشی مامان شروع شد جوووونم بمیرم برات خوشگل مامان. عصر یه کوچولو شبه تب داشتی که با چند قطره استامینوفن برطرف شد ولی پسر کوچولوی شیطون و فعال من دیگه ...

قبلنا سابقه چند قدم رو داشتی ولی شروع راه رفتنت 31شهریور بود من بیرون بودم برگشتم. ماماما گفت که راه افتادی چقددددر بانمک بودی اولین روزها مثل ربات راه میرفتی دستهات مستقیم جلو بود تا افتادنی چیزیت نشه. من که فکر میکنم راه رفتن یکی از مهمترین نقطه های عطف زندگی کودکه. اون موقع است که فکر میکنی نی نی ات دیگه حسابی بزرگ شده. از وقتی راه میری دیگه سرعت شیطونی هات و به هم زدن خونه شتاب گرفته فقط چند دیقه کافیه که یه خونه مرتب رو شدید به هم بریزی کابینت آشپزخونه و قابلمه ها و قاشق ها و  درایورا و..... بالا رفتن از میز و مبل و صندلی فعلا بزرگترین سرگرمیت هستند. یادم نیست کی اولین کلمه ات رو گفتی و چی بود ولی تقریبا همزمان با راه ر...

روز سی ام مرداد رفتیم شهر کوش آداسی هتل  golf resort خیلی بزرگ بود میشه گفت شهرک بود.   سوئیتمون یه سوئیت دو خوابه با همه امکانات یه خونه مدرن بود برا همین واقعا تو این سفر حس کردیم تو یه خونه ایم تا هتل.   اینم از کافی شاپ  مک دونالد اولین روزی که رفتی حموم حتی جیکت هم در نیومد از همون روزای اول تولدت عاشق آب و آب بازی بودی. آب استخر کلر دار بود شک داشتیم بندازیمت استخر نی نی ها. اما انقدر مشتاق بودی که تسلیم شدیم چشات از شادی برق میزد جوری که هرکی میدیدتت لبخند میزد بعدش م...

پسرم اولین باری که دیدمت چقددددددددددددددر ضعیف و بی پناه بودی از اینکه تو شرایطی بودیم که مجبور بودیم چند روز تو بیمارستان تو اون سرو صدای  اتاق نی نی ها بدون آغوش آشنا بمونی چقققققددددددددددددر دلم می سوخت سال اول سال خیلی سختیه ولی تو از همه این سختی ها و ضعف ها گذر کردی و یه کوچولوی تقریبا محکم شدی شاید هیچکس به اندازه پدر و  مادر سالگرد تولد یکسالگی رو درک نکنه میدونم که نی نی ها هنوز خیلی کوچیکن که تولد یکسالگیشون رو متوجه باشن این جشن بیشتر جشن  من و محمد بود.  ماه رمضان بود و افطار رو رفتیم بیرون و جشن تولدت رو تو ویلا بودیم. انشالله که سالهای عمرت پر از شادی و برکت باشه و خدا عمری بهمون بده که شاهد بزرگ شدنت باش...

دوستای گلم: خیلی معذرت به خاطر اینهمه تاخیر و تنبلی. تواین چند ماه که نبودیم پرهام کلی عوض شده چهار دست و پا رفت و تونست رو پاهاش وایسه و بعد بالاخره راه رفت و حالا مسلط شده چند تا دندون تازه داورده اووو... این نی نی ها چقدر زود بزرگ میشن. شیطنت از تو اون چشات می باره. پسرکم انقدرررر بابایی شدی و شیفته باباتی که اگه بابا باشه حتی بغل ماما گریه می کنی که بری پیش بابات آخه یعنی چی!!!!!!!!!!!!!!! بغل بابا( طبق معمول پشت فرمان) یه کوچولو خواب از چشمای نازش می باره و چند دیقه بعد ...   یکی ازون دندون بالایی ...

بالاخره هوا گرم شد و از خونه نشینی زمستون زدیم بیرون حالا دیگه هرچند روز یه بار می برمت پارک، بابا گاهی با خودش می بره بیرون تقریبا برا هر روز برنامه داریم من و تو و مامانی میریم خونه فامیلها سر میزنیم. دیروز جمعه هم رفتیم ویلای دایی تو هم با مرغها و اسب دایی بازی کردی منتظرم بزرگتر بشی دایی جواد سوارکاری یادت بده. پرهام و دایی جواد فاطمه دخترعموی گلم و پرهام تا آخر اردیبهشت ادامه دارد......   ...

عاشق دعای عیدم "یا مقلب القلوب والابصار یا مدبر اللیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا باحسن الحال" تو این لحظه دوست دارم برا خونوادم برا همه مردم دنیا دعا کنم حیف و صد حیف که اخبار رو که میبینی پر شده از خبر ترور و بمب و جنگ و کشتار  انشالله که امسال سال امنیت برا همه خونواده ها باشه. امسال سال تحویل با حضور پرهام قشنگتر از هر سال دیگه ای بود اولین عید اولین بهار برا پرهام. دیدو بازدید عید فرصتی شد که پرهام خیلی ها رو که ندیده بود ببینه و اجتماعی تر بشه و کلی هم عیدی بگیره. عکسهایی از دید و بازدیدهای عید: آتوسا دختر عموی خوشگل پرهام پرهام و شایان پسر عمه مهربون و شیطون پرهام، حیف که عکس دوتایی ش...